عیسی همچنین این مَثَل را به برخی از مردمی که به خود اعتماد داشتند و فکر می‌کردند صالح هستند، اما دیگران را تحقیر می‌کردند، گفت: «دو مرد برای نماز به معبد (در اسلام، یک مسجد) رفتند. یکی فریسی (مؤمنی عابد مثل امام یا علما) و دیگری باجگیر (شخصی نالایق و دارای عیوب و مشکلات). فریسی کنار خود ایستاد و دعا کرد: «خدایا، تو را شکر می‌کنم که مانند دیگران، دزدان، افراد نادرست، زناکاران یا حتی این باجگیر نیستم. هفته ای دو بار روزه می گیرم و یک دهم کل درآمدم را می دهم. (روزی پنج بار نماز می خوانم، در ماه رمضان روزه می گیرم، زکات می دهم و...)

«اما باجگیر از دور ایستاد و حتی به آسمان نگاه نکرد. در عوض به سینه زدن ادامه داد و گفت: «خدایا به من رحم کن آن گناهکار که هستم!

عیسی به شما می گوید، این مرد، به جای دیگری، عادل به خانه خود رفت، زیرا هر که خود را برتری دهد، فروتن خواهد شد، اما کسی که خود را فروتن کند، سرافراز خواهد شد. (لوقا 18:9-14)

عیسی به همه کسانی که معتقدند با رعایت مناسک و رعایت کورکورانه قوانین و مقررات می توان نجات یافت هشدار می دهد. به گفته عیسی، چنین افرادی مانند «قبرهای سفید شسته هستند که از ظاهر زیبا به نظر می رسند، اما از درون پر از استخوان های مردگان و همه ناپاکی ها هستند. آنها ظاهراً در نظر دیگران عادل جلوه می کنند، اما باطن پر از ریا و بی قانونی هستند.» (متی 23:27-28). غالباً افراد مذهبی «موعظه می کنند، اما عمل نمی کنند. بارهای سنگین را که تحمل آن سخت است می بندند و بر دوش مردم می گذارند، اما حاضر نیستند با انگشت آن را تکان دهند. آنها همه اعمال خود را انجام می دهند تا دیگران آنها را ببینند.» (متی 23: 3-5). این چیزی نیست که خدا به دنبالش باشد. او در جستجوی «پرستندگان واقعی است که پدر را در روح و حقیقت می پرستند» (یوحنا 4:23). زیرا که چشمان خداوند در سراسر زمین به این سو و آن سو می دود تا از کسانی که دلشان نسبت به او بی عیب است حمایت کند (دوم فصل 16: 9).