İsa, kendilerini salih sanıp kendilerine güvenen, fakat herkesi hor gören bazı kimselere de şu misalini anlatmıştı: “İki adam namaz kılmak için mescide (İslam'da bir camiye) çıktılar. Biri Ferisi (imam veya ulema gibi dindar bir mümin), diğeri vergi tahsildarı (kusurları ve sorunları olan değersiz biri) idi. Ferisi kendi başına durup şöyle dua etti: “Tanrım, diğer insanlara, hırsızlara, namussuzlara, zinacılara ve hatta bu vergi görevlisine benzemediğim için sana şükrediyorum. Haftada iki kez oruç tutarım ve tüm gelirimin onda birini veririm.' (Beş vakit namaz kılarım, Ramazanda oruç tutarım, zekat veririm vs.)

“Ama vergi tahsildarı uzakta durdu ve göğe bile bakmadı. Bunun yerine göğsünü dövmeye devam etti ve “Ey Tanrım, ben günahkar olan bana merhamet et!” dedi.

İsa size diyor ki, diğeri yerine bu adam aklanmış olarak evine gitti, çünkü kendini yücelten herkes alçaltılacak, ama kendini alçaltan kişi yüceltilecektir. (Luka 18:9-14)

İsa, kişinin ritüelleri yerine getirerek ve kural ve düzenlemelere körü körüne uyarak kurtulabileceğine inanan herkesi uyarıyor. İsa'ya göre, bu tür insanlar “dıştan güzel görünen, ama içleri ölülerin kemikleri ve her türlü pislikle dolu olan badanalı mezarlara benzerler. Dıştan başkalarına doğru görünürler, ama içleri ikiyüzlülük ve kanunsuzlukla doludur” (Mt 23:27-28). Çoğu zaman, dindar insanlar “vaaz verirler ama uygulamazlar. Ağır, taşıması güç yükler bağlayıp insanların omuzlarına yüklerler, ama parmaklarını kıpırdatmak istemezler. Bütün işlerini başkaları görsün diye yaparlar” (Mt 23:3-5). Tanrı'nın aradığı bu değil. O, "Baba'ya ruhta ve gerçekte tapınan gerçek tapıcıları" arıyor (Yuhanna 4:23). Çünkü Rab'bin gözleri, yüreği O'na karşı kusursuz olanlara güçlü bir destek vermek için tüm dünyada bir oraya bir buraya koşar (2 Tarihler 16:9).